آشنایی با سکته مغزی :
سکتهٔ مغزی زمانی اتفاق میافتد که خونرسانی به بخشی از مغز ناگهان کم یا قطع میشود. نتیجهٔ آن میتواند ضعف یا فلج دست و پا، اختلال در حرف زدن، عدم تعادل، یا حتی تغییرات رفتاری و روحی باشد. بسیاری از بیماران بعد از سکته میبینند که بدنشان دیگر مثل قبل فرمان نمیبرد، انگار مغز و بدن با هم هماهنگ نیستند؛ موضوعی که برای خود بیمار و خانوادهاش نگرانکننده است.
درمان سکته مغزی را میتوان به دو مرحلهٔ اصلی تقسیم کرد:
۱. مرحلهٔ حاد (درمان اورژانسی و بیمارستانی)
در روزها و هفتههای اول بعد از سکته، درمان کاملاً در مراکز بیمارستانی انجام میشود. در این مرحله، هدف اصلی نجات جان بیمار، جلوگیری از گسترش آسیب مغزی و پایدار کردن وضعیت عمومی بدن است. داروها، مراقبتهای تخصصی، کنترل فشار خون و قند، و در بعضی موارد اقدامات تهاجمی انجام میشود. این مرحله حیاتی است و بدون آن هیچ درمان دیگری معنا نخواهد داشت.
۲. مرحلهٔ درمان عوارض (دورهٔ بازتوانی و برگشت عملکرد)
پس از عبور از مرحلهٔ حاد و پایدار شدن شرایط بیمار، تمرکز درمان وارد فاز جدیدی میشود؛ فازی که به آن درمان عوارض سکته میگویند. در این مرحله، بیمار با مشکلاتی مثل ضعف یا بیحرکتی دست و پا، اختلال تعادل، مشکل خواب و تغییرات روحی روبهروست. اینجاست که درمانها بیشتر جنبهٔ توانبخشی و بازآموزی دارند و هدف، کمک به مغز و بدن برای پیدا کردن مسیرهای جدید حرکتی و عملکردی است. بسیاری از بیماران در این مرحله احساس میکنند بهبودی متوقف شده، در حالی که در واقع وارد بخش حساستری از درمان شدهاند.
عوارض شایع سکته مغزی :
عوارض سکته مغزی:
بعد از سکتهٔ مغزی، شایعترین مشکل، اختلال در حرکت دست و پاست؛ بعضی بیماران دچار ضعف، سفتی یا بیحرکتی یک سمت بدن میشوند و انجام کارهای ساده مثل گرفتن لیوان یا راه رفتن برایشان سخت میشود.در کنار مشکلات حرکتی، اختلال خواب هم بسیار رایج است؛ خواب سبک، بیدار شدنهای مکرر یا بیخوابی شبانه که خودش روند بهبود را کند میکند. از نظر روحی و روانی هم بسیاری از بیماران دچار اضطراب، افسردگی، بیانگیزگی یا زودرنجی میشوند؛ مسائلی که اگر نادیده گرفته شوند، حتی از خود سکته هم آزاردهندهتر خواهند شد.
درمان عوارض شایع سکته و اهمیت زمان شروع درمان (زمان طلایی):
در مرحلهٔ درمان عوارض سکتهٔ مغزی، روشهایی مانند فیزیوتراپی و کاردرمانی نقش پایهای دارند و به بیمار کمک میکنند حرکتها را تمرین کند، خشکی عضلات کمتر شود و استقلال روزمره افزایش یابد. در کنار این روشها، برخی دستگاهها و روشهای تحریک عصبی مانند rTMS و سایر تکنولوژیهای کمکی نیز برای فعالسازی مسیرهای عصبی و کمک به مغز در بازسازی ارتباطها به کار میروند.
نکتهٔ بسیار مهم در همهٔ این درمانها، زمان شروع است. معمولاً ماههای اول بعد از سکته، بهویژه ۶ ماه نخست بهعنوان زمان طلایی شناخته میشوند؛ دورهای که مغز بیشترین آمادگی را برای پاسخدادن به درمانها و ایجاد مسیرهای عصبی جدید دارد. شروع زودهنگام درمان باعث میشود اثر فیزیوتراپی، کاردرمانی و روشهای کمکی تقویت شود، در حالی که تأخیر در درمان معمولاً به کاهش سرعت و کیفیت بهبودی منجر میشود.
طب سوزنی گوش در عوارض سکته چه کارهایی میتواند انجام دهد؟
- کمک به آمادهسازی سیستم عصبی برای بازگشت حرکت
- بهبود نسبی حرکت دست و پا (بهعنوان درمان کمکی)
- کاهش بیقراری عصبی، اضطراب و تنش روانی
- تنظیم خواب و کاهش بدخوابی پس از سکته
- کاهش درد شانه، کتف، خشکی مفاصل و اندامها
- افزایش تحمل درد و همکاری بهتر بیمار با فیزیوتراپی و کاردرمانی
- بهبود خستگی ذهنی و تمرکز
- کمک به تنظیم عملکرد گوارش و حرکات روده در برخی بیماران
مشاوره و اطلاعات تماس
اگر شما یا یکی از عزیزانتان پس از سکته دچار مشکلات حرکتی، درد یا اختلال خواب شدهاید،
بررسی تخصصی و برنامهٔ درمانی مکمل میتواند کمککننده باشد.
📞 تماس: [۰۲۱-۶۶۵۶۲۴۷۶]
📍 آدرس مطب: برای دیدن آدرس کلیک کنید
آشنایی کوتاه با طب سوزنی و تقسیمبندی آن:
طب سوزنی یکی از روشهای درمانی مکمل است که بر اساس تحریک نقاط مشخصی از بدن برای تأثیرگذاری بر عملکرد سیستم عصبی و تنظیم پاسخهای بدن استفاده میشود. این روش بهطور کلی به چند شاخه تقسیم میشود که شناختهشدهترین آنها طب سوزنی بدن و طب سوزنی گوش است.
در طب سوزنی بدن، نقاطی در مسیرهای عصبی–عضلانی و نواحی خاص بدن تحریک میشوند و بیشتر در مشکلات حرکتی، دردها و اختلالات عملکردی به کار میرود.
اما طب سوزنی گوش نگاه متفاوتتری دارد؛ در این روش، گوش بهعنوان یک نقشهٔ عصبی فشرده از کل بدن در نظر گرفته میشود که ارتباط مستقیمی با مراکز مهم مغزی دارد. به همین دلیل، طب سوزنی گوش بیشتر در تنظیم عملکرد سیستم عصبی، خواب، حالات روانی، تحریکپذیری عصبی و بازآمادهسازی مغز مورد توجه قرار میگیرد.
مقالات مرتبط سکته مغزی
طب سوزنی گوش در سکته مغزی ؛ چرا مورد توجه قرار گرفته است؟
آنچه باعث شده طب سوزنی گوش در سالهای اخیر بیش از گذشته مورد توجه قرار بگیرد، ارتباط مستقیم و فشردهٔ گوش با سیستم عصبی مرکزی است. قسمتهای مختلف گوش از طریق شبکهای از اعصاب، بهویژه اعصاب مرتبط با ساقهٔ مغز و سیستم تنظیمکنندهٔ خودکار بدن، به مراکز مهم عصبی متصل هستند. به همین دلیل، تحریک کنترلشدهٔ این نواحی میتواند فراتر از یک اثر موضعی عمل کند و پاسخهای عصبی گستردهتری ایجاد کند.
در بیمارانی که دچار عوارض سکتهٔ مغزی هستند، طب سوزنی گوش بیشتر بهعنوان ابزاری برای تحریک عصبی و کمک به نوراپلاستی (انعطافپذیری عصبی مغز) مورد توجه قرار گرفته است؛ فرآیندی که طی آن مغز تلاش میکند مسیرهای جدیدی برای کنترل حرکت ایجاد کند.
در واقع، بازوی اصلی طب سوزنی گوش در درمان عوارض سکته، نه جایگزینکردن درمانهای دیگر، بلکه آمادهسازی عصبی بدن برای پاسخ بهتر به بازتوانی است؛ جایی که مغز آرامتر، هوشیارتر و آمادهتر برای یادگیری دوباره حرکت میشود.«این روش جایگزین درمان پزشکی و فیزیوتراپی نیست…»
نکتهٔ اصلی تمایز طب سوزنی گوش: اثر همزمان بر چند مشکل پس از سکته مغزی
نکتهای که طب سوزنی گوش را از بسیاری از روشهای دیگر متمایز میکند این است که تمرکز آن فقط روی یک علامت یا یک عضو خاص نیست. در این رویکرد، بهطور همزمان میتوان هم روی بهبود حرکات دست و پا کار کرد و هم روی مشکلات شایعی که معمولاً پس از سکته نادیده گرفته میشوند.
در عمل، بسیاری از بیماران علاوه بر مشکلات حرکتی، با مسائلی مثل بیقراری عصبی، اضطراب، بدخوابی و خستگی ذهنی روبهرو هستند. از طرف دیگر، دردهای مفصلی مثل درد شانه و کتف منجمد، درد انگشتان دست، زانو و خشکی مفاصل نیز روند توانبخشی را دشوار میکند. حتی در برخی بیماران، اختلال در حرکات روده و عملکرد گوارش هم دیده میشود که روی کیفیت زندگی اثر مستقیم دارد.
مزیت طب سوزنی گوش اینجاست که با یک برنامهٔ درمانی منسجم، میتوان همزمان روی تنظیم سیستم عصبی، ایجاد آرامش، بهبود خواب، کاهش دردهای مفصلی و آمادهسازی بدن برای بازگشت حرکت کار کرد. این نگاه یکپارچه باعث میشود بیمار فقط «حرکت تمرین نکند»، بلکه بدن در شرایط مناسبتری برای پاسخدادن به درمانهای حرکتی قرار بگیرد.
به بیان سادهتر، در بسیاری از بیماران، وقتی آرامش عصبی بهتر میشود، خواب تنظیم میشود و درد کمتر میشود، حرکت هم راحتتر و مؤثرتر برمیگردد؛ و این همان نقطهای است که طب سوزنی گوش میتواند نقش مکمل و تقویتکنندهٔ جدی در درمان عوارض سکته ایفا کند.